Bende Sana Yetecek Kadar Ben Kalmadı – Yılmaz Erdoğan

Bende Sana Yetecek Kadar Ben Kalmadı – Sus pus olmuş, puslu bir İstanbul’muydu yüzün, yoksa çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne Dolmabahçe da çay tadında…. Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında, tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu. Ben rehnedilmiş yelkovan gibi… hani akrep’i seven ama yüreği takvim yokuşlarında… Sinemada elinin elimde terleyişinin bir…

Sevebilme İhtimali – Yılmaz ERDOĞAN

Sevebilme İhtimali – Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam… Ben seninle bir gün Veyselkarani´de haşlama yeme ihtimalini sevdim. İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında Ankara´da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman özlemeye başladım herkesi… Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra.. Bizim…