Gülçehrem – (æ)

Gülçehrem – (Aralık) . Buralarda kimse “seninim” demiyor… Hiçbir yürek “sevmeyi” bilmiyor… “Bu yol aşka çıkar” diyebileceğim bir kişi bile tanıyamadım senden sonra… Günlerim acıyor, ellerim acıyor, gözlerim acıyor, hayallerim acıyor Ama bir şekilde yaşıyorum gittin gideli… Kalemim yazıyor soluklanmadan… Yorulmuyor, Bir tek o derdimden ağlıyor… Benim sende ezber gittiğim yollarım vardı… Buradaki hiçbir yol…

EL – (æ)

EL

.

Terketmenin yarışı olmazdı gidenim…
Daha çok sevene, “daha iyisine değersin” denmezdi…
Hep daha seven, hep daha terkediliyor şehrimde…
Belki de bu yüzdendir İstanbul’umun yüksek tepeleri, intihar eşikleri…
Terkedilenler ve terkedenlerin yarıştığı koca bir “hiç” oluyor kalpleri…
ve sen de unutma ki,
El açmayı bilmezsen, “el” edersin sevdiğini…

.

Ebru Aydın (æ) |