Mektup – (æ)

Mektup . Bana hep gecedir güneşin doğup da gülüşünün olmadığı sabahlar. Şimdi yeni bir gece ve ben kadar kayıp yıldızlar. Ama biliyorum bir yerlerde varlar. Sen gibi… Hem gördüğüm hem kör’düğüm… Uğruna çıkan her yol benim en karanlık yönüm mü olmalıydı? Eşsiz manzaram! Bütün güzellikler sende! Hiç güzellik yapmaz mısın bana? Oysa ufak bir gülümsemen…

Temmuz – (æ)

TEMMUZ… . Siz’li seni sevmiyorum… Tek kişilik biletimle yaşayıp giderken Aslında yaşamayı beceremeyip Seninle intihar ettiğimi farkediyorum… Önceki günü de Temmuz’la kavuşturdum… Niyetliyim… Sensizim maşallah… Haziran’larımın hazin hikayesinden bahsetmiştim… Şimdi ise benden beni dinlemek ister misin? Yokluğunla başlayalım… Yani bittiğim yerden -merhaba!- diyecek bu yazım… Senli sizliği sevmiyorum… Çünkü ben seni Bir annenin çocuğuna gösterdiği…

Geçmeyen-im İçin Durma! – (æ)

Geçmeyen-im için doldur Saki! Yaşanmışlıklarım önüme düştüğünde “neden ben” diye sormaktan bıktığımdan mıdır bilemem Ama isyan edesim var en çok. Yıllarıma acıyorum galiba, Hiçbir şeye değmeyenlere ama yüreğin acıya dönmüş yüzüne değenlerle derdim var benim. İçmelerin, sabahı geceyle bir yapmanın terbiyesi var aşka karşı. Hayır duvar değil ama uçurumlarım var. Geçmişimde bir -adam- yok, koca…